Gharantineh

که یک عمره خط میزنی نیستم

یه سیمرغ غمگینمو شک نکن

که توی قفس دیدنی نیستم

به من تکیه کن تکیه گاه توام

اگه از زمونه دلت خون شده

شریک تو و لحظه های تو ام

شریکی که از صحنه بیرون شده

شریکی که از صحنه بیرون شده

(اِی دل)

منوببخش

واسه این که نفهمیدمت

واسه اشکا و نخندیدنت

واسه بغضای شبونت ببخش

واسه تهمتایی که روونت شدن

منو ببخش به خاطر نه ماه درد

واسه عمری که پای من خود خواه رفت

واسه تحقیر تحمیل تهدید

واسه قلبی که شکست و ترسید

ما رو ببخش به خاطره نابرابری

واسه سو استفاده ها و نابرادری

واسه نگاهای نا نجیب آدمای شهر

ما رو ببخش به خاطر باورای بد

نداشتن آزادی ی حق بر بدن

واسه یک گل یعنی پرپر زدن

تو فرشته بودی ما ها آسمان رو دیدم

ولی چشمارو بستیمو بالهاتو چیدیم

(تامین)

تو از هراس گم شدن تو کوچه های شهر من چیزی نمیدونی

تو از غروری که شکست از دردی که لبامو بست چیزی نمیدونی

چیزی نمیدونی ، نمیدونی ، چیزی نمیدونی

به من تکیه کن من شبیه زنی که یک عمره خط میزنی نیستم

یه سیمرغ غمگینمو شک نکن که توی قفس دیدنی نیستم

از آوازی که تو گلوم خفه شد بگو بلکه روزی رهاتر بشیم

بشیم

بگو بلکه قفل قفس بشکنه یه روزی دوباره برابر بشیم

منو توی این خونه زندون نکن