Inja Bedune To

پروانه‌ها رفتن با تو از این خونه

بعد تو زندگی هر لحظه داغونه

شهری که آزردت آزرده میمونه

قلب من بعد تو افسرده میخونه

این پایان راه منه

آغاز در خود مردنه

بدون تو. بدون تو

خورشید تابنده مرد

امید آینده مرد

بدون تو. بدون تو

ابری تر از بهمن دیماه و چشم من زیبا بدون تو

هر ثانیه پاییز از حادثه لبریز اینجا بدون تو

تنهایی تاریک میخنده از نزدیک زیبا بدون تو

پرواز آتیشم یک‌لحظه گم میشم اینجا بدون تو

از تلخی کابوس تا بغض آیینه

زندگی هر نفس تکرار غمگینه.

دستی که میرقصید با آذر موهات

هر شب از فصل سرد کابوس میچینه

این پایان راه منه

آغاز درخود مردنه