Ahange Shoari

پاها رو گلهای قالی به چه رویاهای محالی دل میبندیم

به ما مشکوکه نگاها

چیزای بد یاد میگیریم از توی کتابا

کی گفته که خشک شده باغا

بوی علف میاد از توی اتاقا

فاصله ما با کمی رضایت

از صفر تا بینهایت

ای نسل من ای نسل من

با تو چه کردن

نسلی که جا میمونه

خلق و طبعش پریشونه

آهنگای قدیمی رو

چه طوطی وار میخونه

اشکش دم مشکشه

شیش وهشت مرحم زخمشه

این روزا اگر سخته

ولی دور زمونه این چنین مجنون نمی مونه

نمی مونه، نمی مونه، نمی مونه

به ماها مشکوکه نگاها

چیز بد یاد میگیریم از توی کتابا

کی گفته که خشک شده باغا

بوی علف میاد از توی اتاقا

میگن از ماست که بر ماست

پاهامون رو زمین سرها توی ابراست

فاصله ما تا کمی رضایت

از صفر تا بینهایت

ای نسل من ای نسل من با تو چه کردن