Tardid

بگو بهش اینم یه آدم عصبی

تعصبی حتی رو ظاهر من بود

بگو بهش چقدر سختی کشیدیم

چقدر واسه با هم بودن حرف میشنیدیم

اینم بهش بگو چقدر ارزشش زیاده

که به خاطرش از من دست کشدی

دیگه فاصله افتاده بین دستامون

خاک گرفته چقدر رو آلبوم عکسامون

یادش بخیر بیشتر از خودت

تنگ شده دلم واسه جر و بحثامون

کجا رفتی که دنیام ندیدی

هنوز میزنم از اون عطری که تو برام خریدی

بگو کجا رفتی که هرچی صدات میزدم

صدامو نشنیدی

تو نگات سرد بود و چشمام غم بود

منو ببخش اگه صدام بد بود و

همش کم بود و دلت سنگ بود

حتی علاقتم به من کم بود و

همش ترسیدم ازت رنجیدم

حتی دوستامم به من خندیدن

وقتی که زدی دلمو شکستی و رفتی و این روزا پُر از تردیدم

دیگه بند نمیاد جایی دستو بالم

حتی بیشتر میزنم من از سن و سالم

هنوز دلت به روز من نیفتاده

به این پیشونی که سر تو خط افتاده

هنوز واسه خوشی تو جا داری

واسه مهمونی و شب نشینی تو پا کاری

ولی من تنهایی جای خالی تو

بگو تو رو تختت شبا چند تا جا داری

حالا جدا کردیم از هم راهمونو

حداقل جلو دوستام حفظ بکن آبرومو

انقدر بد نگو خب هر چی هم که بود

یادت بیاد روزای خوشمونو

من گذشته آب از سرم دیگه

به تو لعنت فرستاد هر کی حال منو دیدش

من به جز تو کسی رو نخواستمو تو

خیلی راحت میخوابیدی پیشش

هرچی از تو شنیدم دم نزدم

سرمو انداختم پایینو حرف نزدم

چقدر بعضی شبا دلم میخواد صدات بشنوم

ولی میدونستم پیش اونی زنگ نزدم

حالا منم یاد گرفتم رسم دور زدنو

منم یاد گرفتم خنجر و ازپشت زدنو

پس تو هم هواست به پشت سرت باشه

هرجا هستی خدا نگهدارت باشه

تو نگات سرد بود و چشمام غم بود

منو ببخش اگه صدام بد بود و

همش کم بود و دلت سنگ بود

حتی علاقتم به من کم بود و

همش ترسیدم ازت رنجیدم

حتی دوستامم به من خندیدن

وقتی که زدی دلمو شکستی و رفتی و این روزا پُر از تردیدم