Shahre Kaghazi

اشک نشست رو گونه هاتو

میری ولی بر میگردی

نمیتونی جا بذاری خاطراتو

گفتی از امروز جدا میشه راهمون

ساعت یک شب پیاده تو خیابون

قول دادم رو به اسمون

ی روزی میرسه میشم ی ستاره توی شهرمون

رسیدو دیدمت پایین سن

روبروم بودی تو ردیف سه

بعد پنج سال ولی چه حیف

گذر زمان میکنه ادمو سفت

دیگه نبودم من ادم قبل

واسه تو خوب با همه بد

نگو بهم تنگه دلت برای من

میزنه پرسه بازم این

قلب پاپتی

تو فکرت شبا تا صبح

تو نباشی راحت نیست

خسته از سر صدا از این

شهر کاغذی

نذاری پرت شه حواس تو

که نمونده طاقتی

اگه دوستم داری بده قول بهم

هر چیزی که شد نزار دلت تند بره

دور گوش و‌قلبت سلفون بکش

میرسونم‌خودمو با یه تلفن بهت

عشق بینمون رو ننوشتن تویه آسمون

واسه همینه سنگ میباره تو یه راهمون

مثلا دوستایه‌خودت تا دیدن

خوبه حالمون

هرکاری کردن این رابطه بشه خاک و خون

میگفتن بده منو پیشت ولی

پیش من خوب بودن

چون نمیزاشتم تورو پیشه من

خرد کنن

از آخرین قولی که دادی بمونی چه زود گذشت

تقصیر جفتمونه همه چی‌دود شد رفت

یادته سکانس آخر بودی رو بدنم

آروم‌میچسبیدی بم میبوسیدی گردنم

که یهو دیدم داره میچکه اشک ازت

هرچی پرسیدم چته نزدی حرف اصلا

نگو بت رسونده بود امارمو دوستت

اسکرین داده بود از چتمون امروز بت

تقصیر توعه اگه پرید رنگ پوستت

چقدر گفتم رفیقات میکنن همه چی رو کوفتت

من که گفتم بزار همه چی safeبمونه

خودت رفتی گفتی هر چی بینمونه

دیگه هیچ‌جا نمیده بات حس خونه

اونکه زیر پات له شد رفت

عشقمونه

نه من میتونم باشم جایه تو

نه خودت میتونی باشی جایه خودت

با اینکه دوست دارم هنوزم فازتو

ولی دوستات میان میگن حالتو بم

میزنه پرسه بازم این

قلب پاپتی

تو فکرت شبا تا صبح

تو نباشی راحت نیست

خسته از سر صدا از این

شهر کاغذی

نذاری پرت شه حواس تو

که نمونده طاقتی

میزنه پرسه بازم این

قلب پاپتی

تو فکرت شبا تا صبح

تو نباشی راحت نیست

خسته از سر صدا از این

شهر کاغذی

نذاری پرت شه حواس تو

که نمونده طاقتی