Baad

تو ابروهات کمون داره

که چشمامُ نشون رفته

یه چند تیر که درگیرم

نه یک ماه و نَه یک هفته

زَبونه می کشه حرفات

به بافته یِ خیال من

اَزم روبرمی گردونی

تو هم درگیر میشی حتماً

سرم گَرمه به افکاری

که بی تو غرق تردیده

نباشی حال من خوب نیست

بهم دلهره دست میده

دِلَم میریزه هر لحظه

مثه دیوار که روش مُشته

یه ویرونی توی موهاتِ

که آوارِش منو کشته

یه عطری داره اون موهات

که از خود بیخودَم کرده

شایَد واسه اینه باد هَم

فقط دور تو می‌گرده