Man Haminam

من توی جمع صمیمی حالا یه گوشه نشستم

چشمام بازه به رشون ولی قلبم بستم

یه جوری با خندهاشون الکی منم میخندم

حرفشون نمیفهم سکوت بهونه کردم

من همینم من همینجورم با همه نزدیکم ولی دورم

من همینم اونی که دنیاش شده اندازی اتاقش

چون که نگاهش غریب هست نمیره هیشکه سراغش

من همینم اونی که هر شب مهمون تنهایاشه

اونی که وقتی میفته میتونه تنها باشه

من توی کافه جدید و ساعت مچیم رو هفته

روبروم صندلی یخالی یکی خیلی زود رفته

همه قرارا عمرم هیچکدوم فردا نداره

بین من همه دنیا یه دیوار دیواره