Hasrat

یاد چشمات که میوفتم ؛ می خوام از غصّه بمیرم

می خوام از کُنج خیالم ؛ دستِ گرمتو بگیرم

ولی انگار حسرت اینجا ؛ تنها یادگار از تو

طرح چشمات توی خوابم ؛ تنها باقی مونده از تو

یاد خنده هات هنوزم ؛ می کشه آتیش به جونم

می خوام از خودم جُداشم ؛ ولی اِنگار نمی تونم

می دونم خواست خُدا بود ؛ که من عاشقِ تو باشم

ولی اون خُدا چرا خواست ؛ ( که من از دلم جُدا شم )

وقتی چشمامو می بینم ؛ که دیگه یاری ندارن

می خوان از غصّهُ تنهایی و پر پر شُدن دلم بِبارَن

وقتی اشکامو می ریزم ؛ زیرِ پاهات که تو باشی

محضِ آخرین تمنا ؛ نشه از دِلِ من و خودم جُدا شی

ولی انگار حسرت اینجا ؛ تنها یادگار از تو

طرح چشمات توی خوابم ؛ تنها باقی مونده از تو