Ayehaye Asheghaneh

دوزخی بودم ببخشیدم بهشت

عفو کرد آن جملگی جرم و گناه

شد سفید آن نامه و روی سیاه

آه کردم، چون رسن شد آه من

گشت آویزان رسن در چاه من

آن رسن بگرفتم و بیرون شدم

شاد و زفت و فربه و گلگون شدم

در بن چاهی همی بودم نگون

در دو عالم هم نمی‌گنجم کنون

آفرین‌ها بر تو بادا ای خدا

ناگهان کردی مرا از غم جدا

گر سر هر موی من گردد زبان

شکر های تو نیاید در بیان

تو در جان منی من غم ندارم

تو ایمان منی من کم ندارم

اگر درمان تویی دردم فزون باد

اگر عشقی تو سهم من جنون باد

تویی تنها تویی تو علت من

تو، تو بخشاینده بی منت من

صدایم کن صدای تو ترانه است

کلامت آیه‌هایی عاشقانه است

تو را من سجده سجده می‌پرستم

که سر بر خاک بر زانو نشستم