Tazaad

رسیدم به چهل سالگی که عمرم به نیمه رسید

نه امیدم به صبح نه از زندگی نا امید

رسیدم به چهل سالگی که این زندگی شوخیه

منی که توی آینه است نمیدونم انگار کیه

برام خیلی چیزا شکست برام زندگی رنگ باخت

که با مرگ هر آینه بتونم بگم سنگ باخت

جهان دو قطبی سرد منو از خودم خسته کرد

تضاد و تضاد و تضاد

پشیمونم از اعتماد

سوالام بزرگه ولی جوابا حقیره هنوز

به بچم بگم من کی ام

اگر که پدر شم یه روز

یه روز

زمینو زمان عمریه منو بازی دادن فقط

که تو نیمه ی زندگی رسیدم به پایان خط

به قدری شکستم که میشه صبوری رو تدریس کرد

که هرکی به قلبم رسید فقط چشمامو خیس کرد