Shahzadeh

دیدم تو خواب وقت سحر

شهزاده ای زرین کمر

نشسته بر اسب سپید

می اومد از کوه و کمر

می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش

کاشکی دلم رسوا بشه ، دریا بشه ، این دو چشم پر آبم

روزی که بختم وا بشه ، پیدا بشه ، اون که اومد تو خوابم

شهزاده ی رویای من شاید تویی

اون کس که شب در خواب من آید تویی تو

از خواب شیرین ، ناگه پریدم ،او را ندیدم ، دیگر کنارم به خدا

جانم رسیده ، از غصه بر لب ،هر روز و هر شب ، در انتظارم به خدا

دیدم تو خواب وقت سحر

شهزاده ای زرین کمر

نشسته رو اسب سفید

می اومد از کوه و کمر

می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش