Dastmarizad

بخند که خنده ات آرام بَرَد از دلِ دیوانه‌م

بخند که خنده ات آب‌یست بر این آتش جانم

برقص که دنیا بر من‌و تو جز جفا نکرده

بخند که شاید این عشق ما را دوای درده

دستمریزاد عشق

خانه ات آباد عشق

مستی و دیوانگی

دادی مرا یاد عشق

زیبای منی یارم

از عشق چه سرشارم

ای نورِ جهانم تو

ای یارم و دلدارم

در بندِ تو کامم خوش

هر لحظه کلامم خوش

خوش آمدی ای خوشرو

دیدار و سلامم خوش