Panjereye Roya

زخمی جنگیدن با آیندم

عقب بیار منو روی دوشت

من یه پناهنده بی تابم

تو سرزمین امن آغوشت

ورق زدم تقویممو برعکس

شاید ببینم فرصتی تازه

حتماً یه راهی هست میدونم

پنجره اتاق تو بازه

شلوغی دنیا کلافم کرد

دنیامو با دستات خلوت کن

هروقت حس کردی که تنهایی

منو به صرف چای دعوت کن

از انزوا بگیر دستامو

کمک کن از خودم بیام بیرون

چترو نمیخواد وا کنی امشب

هم پرسه شو خیسم کن از بارون

تو دستای تو گم شدن تنها

راه رسیدنِ به آزادی

دنبال رویام اونقدر گشتم

تاخودتو بهم نشون دادی