Bade Siahia

دیگه اگه کوچیکه دنیام واسه تو حرفی نیست

حرفی نی ، چرا از من در میری ،

نه حرفی نی ، هی باز تو خندیدی ،

نه حرفی نی، حرفی نی،چرا از من در میری؟

چرا ارزوی تورو بکنم؟ وقتی خودم ارزوی یکی دیگه ام

چرا الکیم حرصشو بخورم؟ وقتی هر روز میشم یه ادمه دیگه من

خودش رفت لباساش روی تخت موند

منم هرچقدر گرفتمش پشت خط موند

شبا که می افتادم پاره بد روت ولی

همش فدا یه تار ابروت

فکر میکردم تنهایی یعنی من ،که هرروز به جای تو میرم

از چشمای تو همه رنگی دیدم، دنیارو باشون نقاشی کشیدم

ولی سیاه سفید شد مث پر موت

نرسه کوه به کوه میرسی تو به من زود

دوتا خط موازی میشه تتوت

خودت هیچی نبودی ادای من بود

خواستم بشی مثله قبلت

ولی نشد یه حس بد بم

میده همیشه این جسم سردت

راست میگفتی که اخر قصه تلخه

باش بودم هرجا مثه ساحل کنار دریا

یادته واست هر کاری کردم نریزه اشکات

یه روز رفتی مثله پروانه

دنیارو گشتی بی من تنها

که یه روزی از بین برن دردات

ولی عمرت نرسید به فردا

گفتی بعد سیاهیا دیگه رنگی نیست

ولی تا موهای من سفید شدن ترسیدی

گفتم دنیارو میگیرم براتو خندیدی

دیگه اگه کوچیکه دنیام واسه تو حرفی نیست

سلامتی‌ رفیقی‌ که دیدیم هر رنگی باهاش

تهش فهمیدیم اونم کور رنگی داشت

ولی‌ تو بیا‌ کنارم بمون

سیاهِ این دنیا بدونه اون

بمون،حتی شده به‌ زور

دلم قلبتو میخواد بدونه قافش

آرمان بدونه تو نمیگیره خوابش

میکنیم‌ زندگیُ میپاچه آبش

تو تنها مشکلت اینه که شبا زود میری

ما لبایه همو به جایه غذا قورت میدیم

برات خون میدم برام جون میدی

پَ بسوزه کونه اون که گفت باهم خوب نیستیم