Mah

بی‌ محابا از دلُم رفت

یار کرده پشیمانُم

هی‌ می پَیاپی‌ صبح و شب

از جان و دل کرده پریشانُم

بی‌ تو گر مُلک سلیمانُم

نصیبُم شه نمیخندُم

ووی که گر امروز و میدیدُم

سی‌ عشقت جون نمیکَندُم

نمیکَندُم

آی، از چشمِ گریونُم

روز بی‌ خورشید چی‌ داره نمیدونُم، نمیدونُم

آی، بی‌ تو‌ عین گُل پلاسیدُم

غم نبینی غیر غم چی‌ از تو میدیدُم

چی‌ میدیدُم

در سر از سودای او فکرو خیالی داشتُم

مُ که همچون چشم او

جام زلالی داشتُم

ماه از ابرم پرید تازه فهمیدُم کجام