Mah Asal

تو این تاریکیِ مطلق قرارِ برای کلِ دنیا ماه باشه

کسی که کوه و زیرِ پاش دیده نباید هم کلامش چاه باشه

کسی که حاکمِ دنیاست اما ، یه لحظه حرصِ دنیارو نخورده

علی رو کوچه خوابا می پرستن آخه نونِ فقیرا رو نخورده

چراغِ خونه شو خاموش کردن علی چیزی نگفت گوشه نشین شد

ازش چشم و چراغِ شو گرفتن علی تنهاترین مردِ زمین شد

چقدر چشماشو رو حقِ خودش بست چقدر فریادشو توی گلو کُشت

اگه از پشتِ سر خنجر نمی خورد مگه میشه علی رو رو به رو کُشت؟!

چراغِ خونه شو خاموش کردن علی چیزی نگفت گوشه نشین شد

ازش چشم و چراغِ شو گرفتن علی تنهاترین مردِ زمین شد