Fogholade (Ft Sami Beigi)

آفتاب تو سن تروپست

اتاقم پاتوقمونه

معتادم با تو بخونه

دو تا همزاده دیوونه

اگه اون تا صب بمونه

میشیم ما دوباره دوست

میرسیم کجا یه روز

گفتم نفستم و کردم اون ششاتو بوس

دوستامون حسودن

با بوس آروم هنوزم

میشی چون فوق العادس

برامون رُلا سادس

بین ما فوق العاده بود

همه چی رک و ساده بود

انگار دنیا به ما این رُلو داده بود

بریم تا آخر خط بشیم ما از همه رد

این بار خدا اَ ما ناراحته بد

اونی که باش ظهر شب

صب میشه بازو

بعد یه سال سیجل هنوز خل میشه باش

دوس دختر منه بینمون جفت شیشه تاس

خورشید و ماه تویه آسمون

یه گوشه باز لباسمون

تو مدرسه نیستیم کلاسمون

نگران عشق نیستیم نه درازه اون

بین ما عین باده

آره میاد فی البداهه

بهترین آهنگیم ولی نه رو نُت نیستیم

خوشتیپیم اما رو مُد نیستیم

سینه ت کوچیک اما دنیامون بزرگ

می کنیم با هم خدامونو شکر

بین ما فوق العاده بود

همه چی رک و ساده بود

انگار دنیا به ما این رُلو داده بود

بریم تا آخر خط بشیم ما از همه رد

این بار خدا اَ ما ناراحته بد

اگه راهمون از بقیه جداست

همینیم که می بینی

ادا نیست

این حس طبیعی ماست

همینیم که میبینی

همینیم که میبینی

همینیم که میبینی

لباس چرم سیات

خودت آروم تو نگاهت حرفه زیاد

زمان برگرده بیاد

می بوسمت دوباره

من یه جایی لبه دیوار

این شهر تا همیشه بویه ما رو میده

بیرونمون نمی کنه چون تویه ما رو دیده

جایه ما نیست تویه قاب و شیشه

این همه داستان عجیب قبل ما بوده

پَ لابد میشه ...

پَ لابد میشه…

پس لابد میشه