Ecstasy

هرچقدر تو از من دور میشی

دیوارای این اتاق به من نزدیکتر میشن

مثه شب

یه پارچه سفید انداختم رو آینه

نمیخوام نگام به خودم بیوفته

الان دیگه خودم خودمو نمیشناسم

مثه شب

شدم مثه یه ابر گرفته که دوبه شکه بباره یا بره

بره و دنبال یه منظره بگرده

به امید اینکه تموم شه این گرفتگی و تیرگی

مثه شب

مثه ابری که منظره شو باد انتخاب میکنه

مث تو … که تعیین میکنی برم یا بمونم و بیشتر تو این سیاهی غرق بشم

با بودن یا نبودنت

مثه شب

تنها خوبی این روزا اینه که تنها نیستم

آدمای زیادی حال منو دارن هر چند کنارم نیستن

مث تو که نیستیو ‌هستی

مثه شب

وقتی غروب میشه، وقتی تاریک میشه وقتی بارون میزنه

وقتی به شلوغی دورم نگاه میکنم

تو حتی نبودنتم عین بودنه.. اما با یه رنگ دیگه

مثه شب

مثه یه آتشفشان خاموشم که نمیشه به سکوتش اعتماد کرد

شاید تا آخرین نفسم تلخی حرفمو نچشی

اما آتشفشان همیشه آتشفشانه ، قدرتمند، خاموش و ترسناک

مثه شب