Bahoonegir

بهونه گیره چشماتم مثه بچه، میبینی

دلم هُری میریزه تا که پیش من، میشینی

تپشهای دل من ریتم نا کوکه، ببخشید

چون اینقد عاشقت بودش که از دوریت، میترسید

" تو خورشیدی تو ماهی

تو نوری که نداری انتهایی

تموم شهر رو دنبال تو گشتم

نشونیتو ندارم تو کجایی"

یه بارم، نگاتم

ندزدی از منی که بد حسودم

یه جوری، میخوامت

که انگاری هزار سال با تو بودم

نفهمیدم کجایه شهر چشماتم، هنوزم...

منی که دور نشد فکرم ازت، حتی یه روزم