Bi Mantegh

من آرایشم جنس دلتنگیه

نمیشه غمو از لباسام شست

باید گردگیری شه رویای من

چقد تلخه این انتخاب درست

من هر چی که میخوام جاش خالیه

همش خیره موندم به این پنجره

خودم رو فراموش کردم ولی

محاله که قولاتو یادم بره

من از موندنو رفتنت شاکی ام

چرا باید این حسو انکار کرد

نخواستی نمیشه همش دیر بود

چقد میشه رو عشق اصرار کرد

به حرفای تکراری من بخند

بگو خوب موندن برات سخت بود

کسی که نگاش یخ زده رو به روت

یه روزی چقد با تو خوشبخت بود