Berkeye Mahtab

این آخرین پیغام های منطقیمه

دیر اومدی دیگه کسی توو زندگیمه

اونی که هر نوازشش جبرانِ درده

هزار شب گم شد که دنبالم بگرده

گفت که براش با این تَرَک ها باشکوهم

اون که منو شناخت از زخمای روحم

گفت دوس نداره از گذشته هام بدونه

پیدام کرد گفت منو میرسونه خونه

سال سکوتِ من فقط نشست پیشم

توو بغلش درگیرِ خوابِ بد نمیشم

مثلِ یه برگ رو برکه ی مهتاب رفتم

آروم شدم کنارِ قلبش خواب رفتم

هیچ فرصتی به قلبِ خودخواهت نمیدم

من گفته بودم به خودم راهت نمیدم

دیر اومدی توو شهرِ من بارون گرفته

جای همه نداشته هامو اون گرفته

سالِ سکوتِ من فقط نشست پیشم

توو بغلش درگیرِ خوابِ بد نمیشم

مثلِ یه برگ رو برکه ی مهتاب رفتم