Rasht o Anzali

امی کرت کاران ببرد ِ گیلان آبرو / فوتبال کُرکُری ببرد براری جا رنگ و سو

امی پر و ماران چی خون بدئید / تا کی روسانه جی پا بگانید

الان تو بیا اوشان ِ زاکان َ بیدین / ورزشگاه میان روسانه پرچم َ اوسانید

اینجا زناشون پا به پای مردا / کار کردن تا له نشن لا به لای دردا

اینجا امثال میرزا تو خاکی رفتن / تا راه باز کنن واسه عابرای فردا

اینجا یه ملتن که از آه و ناله سیرن / اما قلبشون میتپه واسه آب و خاک میهن

با اینکه جنگ نرسید تا این حوالی / ما هر دو رفتیم جلو شهید دادیم ندادیم؟

هم ولایتی نشدی خسته از فریاد / تعصّبتو بزار رو حقت از دریات

تعصبتو بزار رو مرز کشورت / که حرمتش ممکنه تو هر لحضه بشکنه

تو خسته ای میدی به هر کس تکیه / نمیدونی که پرچم ما در دست کیه

پرچم دست اون نجات غریقِ / که جونش ُ گذاشت برای نجات غریبه

تو جاهلی تی زخم سر بادی نخورده / تره نصفه شب خواب میئن قاضی نبرده

نچیشدی تو گرم و سرد و ننی / من کی دنم نخوردی تو چوب دردَ ننی

امی میئن خایه واکاره / تره می پیش رو ودره

بَزین کی کار به دعوا بده / خودش هَه پا میان دوَره

رشت و انزلی شما دو تا نگینین / رو تاج ایران از هم جدا نمیشین

کنار هم باشید همچون دو یار پیشین / تا که بشنوم آوازتون دوباره پیچید

من نمیخوام بگم از دیروز با اغراق / ولی انزلی چی یعنی سیروس قایقران

که حتی تو نبودش هم سرفرازه / چون عکسش هست رو دیواره هر مغازه

خنده کن بخند گشاده رو باش / نه مثل دریایی که شد دچاره طوفان

نزار بگن که اینا واسه پشت ِ رود و کوهن / میدونم یه دنیا عشق پشت اون صورت

میدونم بدی نیست در سرشت شما / چون خدا داده به هر فرشته دو بال

بیایم شاد باشیم ما در بهشت شمال / تا مرز بین ماها بشه یخ بهشت خمام

د می امرا لج نکون تو کاس برار / تی ابرویه مره کج نکون تو کاس برار

منو تو واستی یاور ببیم / بئیم همدیگر ِ ر برادر ببیم

امان هر دو گیلکیم دو هم استانی / ایروز اَیه کی دیلتنگ اروزانیم

بیا حریفان جی پا بگانیم / امی حیاط خانه میئن حصار دوریه اوسانیم