Marz

چه وقتی که جونت رو میدی براش

چه وقتی که سمتش دعا می‌کنی

واسه چندتا دیوار و گلدسته نیست

تو از اعتقادت دفاع می‌کنی

برای دلت جونت رو می‌دی و

واست هر چی غیر از دلت باطله

نه پای جنونه نه دیوونگی

تمام سلوکت برای دله

این از خود گذشتن یه دنیا رو ترسوند

این مردا نبودن که مرزی نمی‌موند

دل دادن به دریا پرعاشق شدن بود

جونشون روی این خاک غرور وطن بود

یه جایی که قلبت براش می‌طپه

غرورش که باری روی شونته

تو چی دیدی توی این همه حادثه

که انقدر سوختن واست راحته

توی تاریکی کل دنیای ما

تو ماهی که پشت سرم روشنی

غرورم رو مدیون حس توام