Sabzeh Keshmir

دو چشمون سیاهت کافرم کرد

لب پر خنده ات از دل درم کرد

شنیدم بی مَنَت خوابت نبرده

فدای چشم بی خوابت بگردم

سبز کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما

عاشق به دلبرش میگفت ای جان شیرین ما

یا مرا ببر به خونه اتون یا بیا به خونه ما

یا مرا ببر به خونه اتون یا بیا به خونه ما

گل روی تو زیبا و قشنگه

لبان تشنه ات چون غنچه تنگه

ولی با این همه زیبائیالت!؟

دلی در سینه ات داری که سنگه

سبزه کشمیر ما زلفای تو زنجیر ما

عاشق شدم به روی ماه این نیست تقصیر ما

یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما

یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما

دلی داریم و دلداری نداریم

غمی داریم و غمخواری نداریم

به تنهایی چنان دل آشنا شد

که دیگر با کسی کاری نداریم