DMT

چرا اینا میگن آخراشم

چقدر سنگین بودش تنم

چقدر سبکتر از همیشم

داره همه چیو یادم میاد

حتی اون اولیشم

صدای جرو بحثه باز بیرون شکم مامان

شاید من بمیرم اگه لگد بزنه بابام

دو ماه بعده سر رفته حوصلم یکم

دکتر داره میگه مبارکه پسره آقا

توی قنداقم حس اولین بوسه ی مادر

عجب آغوش امنی همون خونه ی آخر

دارم حس میکنم الان چقدر سفته این زمین

واسه بچه ای که نه ماهی بوده شناور

بریم اول مهر منو بردن توی صف چرا

مثل ربات همه راه میریم رو یه خط چرا

خانم رحیم زاده معلم اولمه

میگه موهاتو کوتاه کن مثل موی بچه ها

سوم راهنمایی ام یه سری حسا جدیده

میگن عشقه لعنتی چرا شدیده

اینم تموم شدو گریه کردم کلی هم براش

دارم میگم دنیا یه روز خوش به ما ندیده

الان بزرگ شدم با رفیقام زدم الکلو

یه دختر جدید دادش توی دستمم گلو

چقدر غریبه با وجودم این حس خیانت

زدم زیرش بهش داده بودم هرچقدر قولو

چرا همه چی سیاهه چی شد چی اومد سرم

آها حس این روزا رو که مو به مو از برم

مامان رفتو شدم تنهاترین آدم زمین

بابام رفتو دیگه گذروندش آبو از سرم

میخوام برم

من مسافرم

آخیش تمومه

چه حس باحالی انگا بعد حمومه

مرگ تنها چیزی که نمیده امونه بت

این سری هیچ شانسی دیگه نمیکنه کمونه

تصویرا میان و میرن یکی یکی باحالن

با یه جعبه شیرینی ا سر کار اومده مامانم

با خالم تو یه حال کوچیک خونه ی قدیمی

آرامش تو خونه میرقصه با خندیدن بابامم

نگاه شما به زندگی کرد منو وادارم

چقد خون دل دادم بهتون پاکارم

پشیمون نشدم ولی

هیچکی اشکامو پاک نکرد موقعی که دادم پای این بازیا تاوانم

تصویرا میگذرن تند تر نور

میزنه یه نسیم خنک به بدنم

این سری بیشتر ا همیشه نقشمو بلدم

روز مرگمو چند بار زندگی کردم

یا تو ناکجام یا تو بغل مریمم

آخرین نگاه

آخرین لباس

آخرین تایید

آخرین سکانس

هیچکدوم از سوالای مهمم جواب نداشت

یه مداد کوتاه که دیگه نی براش تراش

خسته بودم ا تلاش

ا پوچیه خبراش

ا زدن کسی که چقد شیرین بود اولاش

بی مزه شد عسلاش

ا تیزیه تبراش

ا رسیدن به تهشو هیچ خبری نی ته مهاش

این کشتی خیلی وقته حبسه تو زندان بادبون

دارم دریا رو میبینم بیخیال آب جوب

کل زندگیم میگشتم دنبال این حال خوب

پلک نزدم بعد زل به آسمون

داره اسما رو یادم میره

یادم نی کی کجا کارم گیره

داره فراموشی راحت میشه

داره کم کم خوابم میره

میخوام برم

من مسافرم