Ma Bahar Mishavim

وطن جوانه ای که به بهای جان قد کشید

از خاک داغ حادثه به آسمان قد کشید

به زخم اگرچه خو گرفت به مرگ تن نداد

میان بغض و تیرگی خورشید قد کشید

وطن بمان که از دل خون امید قد کشید

به شب نگو تمام شد سپیده قد کشید

جوانه ها به خاک گفتند ما بهار می شویم

اگرچه راه تاریک است استوار میشویم