Che Zibaa Bood

نمی رنجید مثل گلبرگ

اگرچه گل تر از گل بود

شب آوار دلتنگی

هنوز پل تحمل بود

چه زود رفت و چه دیر گفتیم

از اون یاری که تنها بود

فروتنی که سالار

شب ترانه ی ما بود

چه زیبا بود

چه زیبا بود

چراغ چشم شاعرها

کجاست اون شمع روشن کو؟

طلوع سبز حرف تو

دل شب زده ی من کو؟

کجاست اون توتک محزون

که هم سوز غزل ها بود

صدای گریه ی ابری

که مرهم دل ما بود

چه زود رفت و چه دیر گفتیم

از اون یاری که تنها بود

فروتنی که سالار

شب ترانه ی ما بود

چه زیبا بود

چه زیبا بود

چه زیبا بود

چه زیبا بود