Daame Degar

دامِ دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش

دامِ دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش

آنکه بجست از کفم

آنکه بجست از کفم بارِ دگر بگیرمش

آنکه به دل اسیرمش در دل و جان پذیرمش

گر چه گذشت عمر من

گر چه گذشت عمر من باز زِِ سر بگیرمش

راه برم به سوی او شب به چراغ روی او

چون برسم به کوی او حلقه ی دَر بگیرمش

حلقه ی در بگیرمش

خواب شدست نرگسش، زود درآیم از پسش

خواب شدست نرگسش، زود درآیم از پسش

کرد سفر به خواب خوش

کرد سفر به خواب خوش راه سفر بگیرمش

دامِ دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش

دامِ دگر نهاده‌ام تا که مگر بگیرمش