Kooch

تا کوچ من به تو چیزی نمونده بود

وقتی نگاه تو از گریه می سرود

با تو چه ساده بود هم آسمون شدن

وقتی که آینه ها شعله به شب زدند

چیزی نمونده بود تا خواب رازقی

تا ناز نسترن، تا فصل عاشقی

چیزی نمونده بود با تو یکی بشم

با تو رها از این آواره گریه شم

من مثل تو هنوز باور نمیکنم

روزی از این قفس هجرت کنیم بهم

باید سفر کنم از پشت پنجره

شاید نگاه تو از یاد من بره

حرفی نزن به من از موج و از نسیم

چیزی نمونده بود تا هم نفس بشیم

چیزی نمونده بود تا هم نفس بشیم

من مثل تو هنوز، باور نمیکنم

روزی از این قفس هجرت کنیم بهم

باید سفر کنم از پشت پنجره