Parvaaz Rooye Baame Tehran

می ترسم

می ترسم

از چای مانده روی میز او

از ارزوهای عزیز او

از اسم روی سینه ریز او

از ریتم موزیک مریض او

از ریتم موزیک مریض او

از هرچه با من هست

می ترسم

می ترسم

من میشناسم مثل غم او را

انگیزه ان چشم و ابرو را

ان خنده های ماجراجو را

ان تخت خواب مست ان بو را

گم کرده بودم ان خیابان را

پرواز روی بام تهران را

بغض کنار سیدخندان را

قرض قرار چای و قلیان را

ان موی بی رحم پریشان را

ان موی بی رحم پریشان را

من می روم

من می روم

پیدا کنم، ان را

من میشناسم مثل غم او را

انگیزه ان چشم و ابرو را

ان خنده های ماجراجو را

ان تخت خواب مست ان بو را

گم کرده بودم ان خیابان را

پرواز روی بام تهران را

بغض کنار سیدخندان را

قرض قرار چای و قلیان را

ان موی بی رحم پریشان را

ان موی بی رحم پریشان را

من می روم

من می روم

پیدا کنم.....ان را

می روم