Aban

مرا عهدیست جانان را

همان زیبایِ دوران را

به خاطر گَر سپارد او

تمامِ عهد و پیمان را

مرا عهدیست ایشان را

همان نیلوفری جان را

بشاید گَر نوازد عشق

دلِ تنگِ پریشان را

مرا عدیست ایشان را

همان گیسوی اَفشان را

بشاید گَر نوازد عشق

دلِ تنگِ پریشان را

ندارم شِکوه طوفان را

من این سرمایِ سوزان را

ببوسم گَر هر از گاهی

لبِ سُرخ شُکوفان را

مرا عهدیست جانان را

همان زیبایِ دوران را

بخاطر گَر سپارد او

تمام عهد و پیمان را

تَمنّا دارم آبان را

تَرنُّم های باران را

فدای رویِ تو سازم

نگارم ماهِ تابان را

نگارم ماهِ تابان را...