Namomken

بود سردم حتی توو دلِ خورشید

بود سختم به اون سو نگاه

اما ببین سد،سد راه های دیروز

حالا شدن پله ای واسه فردا

تو هم مثل من به سمت ناممکن

بگیر رد راهو

دیدی آسوده میشه رفت

تو هم مثل من به سمت ناممکن

بگیر رد راهو

دیدی آسون دل میشه کند

بود سردم حتی توو دلِ خورشید

بود سختم به اون سو نگاه

اما ببین سد،سد راه های دیروز

حالا شدن پله ای واسه فردا

موندن بی فایده اس،وقتی حبست کردن

چراغا همشون خاموشن،دیگه ترکت کردن

تو هرچی که تابیدی سمتشون