Golaye Baghche

چطور راضی با رفتنش کنم به خدا سخته دله

مگه میشه صدا خندیدنات به این سادگی از یاد بره

تو از حالمو این دردای من چیزی نمیدونی ببین

یه وقتایی باید دل بکنه آدم بره

جای تو حرف میزنم من هرشب با گلای باغچه

میخوام این قلبو درارم بذارم گوشه طاقچه

ما نشد حتی یه بارم کوچمون چراغونی شه

کی اصلا فکرشو میکرد آخر قصمون این شه

کاش میشد باز باهم شب به دریا بزنیم قایقش از من

چشم بذاریم مثل اون قدیما برم قایم بشم من

بعد تو بگو برا کی برم لباس قشنگامو بپوشم

تو نمیدونی اما غمت بد سنگینه رو دوشم

جای تو حرف میزنم من هرشب با گلای باغچه

میخوام این قلبو درارم بذارم گوشه طاقچه

ما نشد حتی یه بارم کوچمون چراغونی شه

کی اصلا فکرشو میکرد آخر قصمون این شه