Mah o Pari

بی سر انگشت من گِل بی حالتی

رازی از من نپرس تو که بی طاقتی

تا که دریا منم پر ماه و پری

ماهی تشنه را به کجا می بری؟

خواندمت آمدی تا تماشا کنی

می گریزی ز من که چه پیدا کنی؟

درد خود جوش تو هر دوایی ز من

ساز خاموش تو هر نوایی ز من

آشتی کن مرو هر سلامی منم

اول و واسط و والسلامی منم

هیچ کس مثل من به تو فرصت نداد

آه این قصه را زود بردی ز یاد

نقش جان نقاشی

در تو رقصانم هر کجا باشی