Kalafeh

پر از حیله دورش پر از اشک تمساح

حادثه همیشه توی زندگیشه

بهش حرف میزنی عصبانی میشه

انگار این اضافست از دنیا کلافست

یه عمره تو چشماش بغض بد قیافست

از همه چی بیزار

از همه چی بیمار

هی میزنه با مشت توی درو دیوار

توی نگاه خستش انتظاره

زخمیه , احتیاج به مرحم داره

از همین عشقی که داره میمیره

از همین عشق میتونه جون بگیره

میتونه باز به زندگی رو کنه

یه ذره عشق میتونه جادو کنه

…

تو جنگ و ستیزه تعقیب و گریزه

سایه به سایش تقدیر مریضه

ته خط رسیده از همه بریده

ترس تو وجودش مثل مار گزیده