Deltangi

هنوزم وقتی که نزدیکت میشم

نفسم حبس میشه توی سینه

بی هوا زل می زنم به خونه تون

آخه کار هر شب من اینه

هنوزم وقتی که رد میشم از اون

کوچه ای که خاطراتم توشه

بی هوا زل می زنم به خونه تون

خونه ای که چراغاش خاموشه

یاد اون شبا می افتادم که

بوی عطرت می اومد با بارون

شبی که یه خرده سردت شده بود

وقتی رد می شدیم از این خیابون

چراغ اتاق تو روشن بود

خیلی دیره تو چرا بیداری

روی خوش باوری دلواپستم

شاید از دوری من بیماری

هنوزم وقتی که نزدیکت میشم

نفسم حبس میشه توی سینه

بی هوا زل می زنم به خونه تون

آخه کار هر شب من اینه

هنوزم وقتی که رد میشم از اون

کوچه ای که خاطراتم توشه

بی هوا زل می زنم به خونه تون

خونه ای که چراغاش خاموشه