Favaran (Ft Arash Dara & Zakhmi)

(زخمی)

بنی آدم اعضای یکدیگرند

میارم آرامش با اعتماد و احترام

مستقیم از شروع با انگیزه تا انتها

آزمایش و امتحان جبر و ضرب و احتمال

میسازم تشابه بی جرو بحث و انتقاد

دهکده، اجتماع، روشن مثل ماه

میکنیمُ تاریکیو هل میدیم تو قصه ها

خطا کارو تمرین نه تنبیه و انزوا

تشویق و اعتنا تا باز شه میل و اشتها

مرتب با انضباط ارتباط و ارتقاع

میکاریم رو زمین و میکشیم تا ارتفاع چون

(مهراد هیدن)

قحطی نیست وقتی سیل پشت هم بیاد

ژوپیتر، جاذبه، سنگین، وزن زیاد

میسازم وسیله، شهرک، تاسیسات

لیاقت نخبه ترفند تجهیزات

سر و تهش همونم یه اژدهاست درونم

بی دردسر روونم خوش اشتها معجونم

قانع نیستم معمولا چون کاری نیست که نتونم

سنگی نیست که خورد نشه طلسمی نیست که نشکونم

راهی نیست که باز نشه یا مسافتی طی نشه

یا حس و حالی حس نشه چه عشق و حالی قصشه

(آرش دارا)

من سر و پا هوشم من سر و پا هوشم

تو دوران روز یه لبخند خاموشم

آدما دیونن، این آدما دیونن

دیگه گوش نده به اون که میگه آرزوهات پوچن

(زخمی)

آرامش بهتره التهاب و دلهره جاش نیست تو دهکده

ساختن قشنگ تره

مرسی از بلبلی که خوند کسی از ده نره

دمش گرم دستی که نوشت کسی از ذهن نره

مرسی از پاسبون که کل شبو قدم زد

امنیتو رقم زد تا کسی خوابش نپره

اینطوری درست تره اینطوری عمیق تره

دهکده با آرامش از پایه سفت تره

فردا نه، امروز، بعدنم نه همین الان

ساخت و ساز و کشت و کار تو همین جا تو همین ورا

(مهراد هیدن )

یه آدم درست تو جای نادرست

گل در میاره از شن و خاک و رس

چه فایده تو گاریه با چرخ و مهره ساییده

چه نظمی وقتی هرج و مرج تو فرمولش اساسیه

حرف و لفظ که عالی ولی ترجمه رو وا میده

آرزوشو خواب دیده به ماهی دریا آبیه

کلی بحث و حاشیه تو فیلم و صحنه سازیه

همش با قصد خاصیه هرچی که دلش خواست میگه

بگو تو این نقاشی با چه رنگی باشم قاطی

الان سوال نپرسم جواب بدم تو فردا چی

(آرش دارا)

من سر و پا هوشم من سر و پا هوشم

تو دوران روز یه لبخند خاموشم

آدما دیونن، این آدما دیونن

دیگه گوش نده به اون که میگه آرزوهات پوچن

راست میگفتی همیشه ولی من

جز از رقص زیر بارون خیری ندیدم

هر بار گفتم این دفعه بارِ آخره

مستیم از شراب نبود که بخواد بپره