Khab Boodam

شب از نیمه که رد شد

صدای شهر که قطع شد

حال من خوب که بد شد

این دله تنگ میشه واست

چشام وقتی سیاه رفت و

حواسم به فنا رفت و

خیالم همه جا رفت

این‌دله تنگ میشه واست

ته لیوانم عکس تو افتاد

لباسام دیگه بوتو نمی داد

تازه انگار تورو گم کردم داد ای داد

گوشه موشه های دل من

یه جا کز کرده بودی تو درست حس کرده بودی

خواب بودم

پشیمونم اما نمیشه به تو زنگم بزنم

خیالت تخت که منم نابودم

وقتی خوبم یا مریضم

غمو تو خودم می ریزم

هر کی بهم میگه عزیزم