Baed Az Khoda

باهات حرف دارم می‌دونم که تو ، دلت با غمِ روزگار آشناس

دلم خون شد از رسمِ دنیا ولی ، حساب تو از کل عالم جداس

تو بعد از خدا آرزوی منی ، سکوتِ منی و صدای منی

توو دریای طوفانیه زندگی ، خدا شاهده ناخدای منی

روزا مثل خورشید شبا مثل ماه ، وجودت برام معنیِ بودنه

بهم حق بده تا بگم حرفمو ، تا وقتی تو باشی دلم روشنه

با صحرا داری درد دل می‌کنی ، چقد چاه اینجاس که مست توئه

شبا چشم به راهت می‌شن کوچه ها ، سرِ سفرمون عطر دست توئه

به تو بستگی داره این زندگی ، تو که وصله داری روی پیرهنت

منو حسِ غربت توو تنهاییام ، تو و حس پاکِ پدر بودنت