Daryabam

آمده ام خسته به مهمانی ات

از همه کندم که همه فانی اند

تشنه خودم روی خودم آب بست

بر سر این سفره مرا آب هست

لب به غذایی نزده ام قاضیم

هرچه تو نانم بدهی راضیم

قصه میان من و تو فرق داشت

با آنکه برا خیر العمل شرط داشت

بنده ای خانه خرابم تو مرا دریابم

دیده بودم که تو بس می نزنی در خوابم

تکیه بر هر که زدم خالی و چون دیوار ریخت

تو ولی اما اگر شاید نداری جنس تو دیوار نیست