Bahareh Zemestooni

یه مرد خسته با ته ریش

که چشماش گود افتاده

مسیرم سمت رگباره

هنوز با آدما قهرم

مثه برگی به دنبال بقا

دور از این شهرم

همش دستم به گیتارو

نگام به عمق دیواره

تا که عکست رو می بوسم

تو خونه برف میباره

ازت می خونم و شهرو

مه سردی می پوشونه

از اون وقتی که تو رفتی

همش اینجا زمستونه

نگاه کن با کی تو جنگی

یه دشمن نه یه دلداده

یه مرد خسته با ته ریش

که چشماش گود افتاده

مسیرم سمت رگباره

هنوز با آدما قهرم

مثه برگی به دنبال بقا

دور از این شهرم