Bahare Mehrabani

ای زلالِ سبزِ جاری، از خدا به ما رسیده

فصلِ تو، فصلِ شکفتن، فصلِ معراج ِ سپیده

تو نهایتِ عبوری، پُرِ بی ‏تابی ِ امواج

همه جا زمزمه‏ ی تو، ای سفر کرده به معراج

ای رسول ِ مهربانی، ای طلوع عشق و ایمان

در زمستان ِ تباهی، گُل ِ اعجاز ِ تو قرآن

طلایه‏ دار ِ عاطفه، ای جلوه‏ ی نور و نسیم

دستان مهربانیت، دستِ نوازش ِ یتیم

مثل کهکشان درخشان، از ستاره ها لبالب

تو درخشنده ترینی، آخرین ستاره شب

ای رسول ِ مهربانی، ای طلوع عشق و ایمان

در زمستان ِ تباهی، گُل ِ اعجاز ِ تو قرآن

ای گوشِ کوچه‏ ها پُر از ترنُّم ِ صدای تو

چشمای بیقرار ِ شب، خیره به شانه ‏های تو

وقتی عرفان نگاهت، به شب اشاره می کند

این آسمان تیره را، پر از ستاره می کند

ای رسول ِ مهربانی، ای طلوع عشق و ایمان

در زمستان ِ تباهی، گُل ِ اعجاز ِ تو قرآن