Hesse Mobham

رد پنجه های سرما رو تنم کینه نشونده

دستای نجیبت اما همه زخمامو پوشونده

من به جز یه حس مبهم واسه تو چیزی نداشتم

تو ولی نگاه گرمت ته احساسمو خونده

اومدی تو روزگارم وقتی پیر و خسته بودم

وقتی راه عاشقی رو رو ترانه بسته بودم

مث قطره های بارون رو لبای من نشستی

تو خود ترانه بودی ولی من شکسته بودم

توی واژه های آهم کسی حرفامو نفهمید

تو کویر داغ قلبم نفس کسی نبارید

تو فقط، تو و نگاهت، تو و موسیقی آهت

مث بارون شبونه بغض تبدارمو دزدید

اومدی تو روزگارم وقتی پیر و خسته بودم

وقتی راه عاشقی رو رو ترانه بسته بودم

مث قطره های بارون رو لبای من نشستی

تو خود ترانه بودی ولی من شکسته بودم