Divar

ما بی تفاوت زندگی کردیم ، این زندگی کردن خودش جنگه

ما کوه بودیم روبری هم ، خاطرامون از هم یه مشت سنگه

از اون همه احساس بین ما ، حسی به جز عادت نمیمونه

ما داغ بودیم و نفهمیدیم ، چیزی از این حالت نمیمونه

ما داغ بودیم و نفهمیدیم ، چیزی از این حالت نمیمونه

چیزی از این حالت نمیمونه

تو این اتاق تنگ و دلگیرم ، تا باقی عمرم یه جور سر شه

من از خودم فاصله میگیرم ، دیوار هی نزدیکتر میشه

میخندم و دردام و میشمارم ، تلخه ولی شاید دلم واشه

وقتی برای غصه هام جا نیست ، دیوار و هل میدم غمام جا شه

از بس که احوالم پریشونه ، دیوار با من هم زبون میشه

اما سر هر چیز بی مورد با هم دوباره حرفمون میشه

با هم دوباره حرفمون میشه

وقتی یه آدم پای احساسش ، هر چیزی و که داره می بازه

تنهایی از اون آدم عاشق یه کوه بی احساس میسازه

یه کوه بی احساس میسازه

ما کوه بودیم رو به روی هم ، خاطرامون از هم یه مشت سنگه

ما بی تفاوت زندگی کردیم ، این زندگی کردن خودش جنگه

تو این اتاق تنگ و دلگیرم ، تا باقی عمرم یه جور سر شه