Hobab

تو خیابون آدما بشناسنت

چه دری به تخته خورده که الان

عینک دودی زدی نشناسنت

اون کلاه لبه داره گنده رو

میکشی روی سرت نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت

ترست از اینه بفهمن که همش

یه نمایش واسه دیده شدنه

یه ستارست که بخاطره غرور

تا فراموش میشه سوسو میزنه

بیا فکر کن که چرا چی شد الان

تو رو هر جا که میری میشناسنو

از اضافه ی دلایی که شکست

فرش قرمز زیر پات میندازنو

تو که این مسیر سختو اومدی

که هنوزم خستگیش تو تنته

هر چی گفتم با تموم تلخیاش

یه تلنگر واسه ی بودنت

یادته آرزو میکردی یه روز

تو خیابون آدما بشناسنت

چه دری به تخته خورده که الان

عینک دودی زدی نشناسنت

اون کلاه لبه داره گنده رو

میکشی روی سرت نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت

نشناسنت