Hobab

به کجای آسمون خیره شدی که غرورت داره کورت میکنه

این که آیندتو میبینی همش از گذشتت داره دورت میکنه

این که یادت بره کی بودی قدیم ممکنه هر کسیو پس بزنه

یه حباب گنده میترسه همش نکنه کسی همیش بهش دست بزنه

دست بزنه دست بزنه

یادته آرزو میکردی یه روز تو خیابون آدما بشناسنت

چه دری به تخته خورده که الان عینک دودی زدی نشناسنت

اون کلاه لبه داره گنده رو میکشی روی سرت نشناسنت

نشناسنت نشناسنت نشناسنت نشناسنت

ترست از اینه بفهمن که همش یه نمایش واسه دیده شدنه

یه ستارست که بخاطره غرور تا فراموش میشه سوسو میزنه

بیا فکر کن که چرا چی شد الان تو رو هر جا که میری میشناسن

از اضافه ی دلایی که شکست فرش قرمز زیر پات میندازنو

تو که این مسیر سختو اومدی که هنوزم خستگیش تو تنته

هر چی گفتم با تموم تلخیاش یه تلنگر واسه ی بودنت

یادته آرزو میکردی یه روز تو خیابون آدما بشناسنت

چه دری به تخته خورده که الان عینک دودی زدی نشناسنت

اون کلاه لبه داره گنده رو میکشی روی سرت نشناسنت