Sabro Ghararam

همه صبرو قرارم تویی‌ دارو ندارم

از شوق رسیدنت دگر تاب ندارم

خودت هم نمیدانی که آرامش جانی

چه شود به این بی سروپا دل بسپاری

تا آمدی رسید لب به جان من

نفس نفس زنده شد جهان من

از هر نگاهی دورم

عشق تو شد درمان من

تو آمدی همه شهر محو توان

چه خواهی تو من که در چنگ توام

چه کرده ای با عاشقت

که این چنین دل تنگ توام

همه صبرو قرارم تویی‌ دارو ندارم

از شوق رسیدنت دگر تاب ندارم

خودت هم نمیدانی که آرامش جانی

چه شود به این بی سروپا دل بسپاری