Khodaya (Ft Amir Sheykh)

امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا

دل تنگ مرا مشکن خدایا خدایا خدایا

من دور از آشیانم سر به آسمانم بی نصیب و خسته

ماندم جدا ز یاران از بلای طوفان بال من شکسته

امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا

دل تنگ مرا نشکن خدایا خدایا خدایا

از حریم دلم رفته رنگ هوس روز و شب به که گویم در درون قفس، در درون قفس

وه که دست قضا بسته بال مرا روز و شب ز گلویم ناله خیزد و بس، ناله خیزد و بس

میزنم فریاد هرچه باداباد وای از این طوفان وای از این بیداد، وای از این بیداد