Bavar Kon

یه طرف تا چشم میبینه بیابون غمه

یه طرف خون چشای زندگی خیس نمه

یه خیابون شلوغ بی صلاح پنهونه

اونور دیوار چهره های مظلومه همه

خاکمون عزیزه چون کلی عزیز خاک کردیم

صورت ایرانو از خون غلیظ پاک کردیم

اینجوری نمی مونه اینجوری موندن تاکی

بار کج بردن و هرگز نرسوندن تا کی

پس بزن بیرونو باور کن اگه بمونی میرن

این شغالایی ک میخوان نفس شیرو بگیرن

بین این مردم یه شیرزنایی و مردایی هستن

که شهید میشن برای اینکه با خفت نمیرن

برای کیان که تنش به ضرب گلوله شکست

بخاطر گرد غمی که رو تن کوچه نشست

به حرمت خون دلی که توی دل همه هست

به عشق سرای رو دار و قلبای صاف و یه دست