Ghose Doran

پیرم صادق گل معبود تو ای صاحب سخا و جود

ز بویت خوش‌ ز مشک و عود ببخشی آنکه سائل بود

رخت زیباتر از هر گل به وجد آرد مریدان کل

بخوانند بی شراب مل به مدحت بهتر از بلبل

تویی شاه و تویی سالار تویی فرمانده دربار

شود زنده به تو دلدار اگر بیند تو را یک بار

تو هم معبود انسانی تو هم معشوق رحمانی

تو هم جانی و جانانی تو الحق غوث دورانی

هو به جان جانان حق به غوث دوران

هو به جان جانان حق به غوث دوران

نه چشم و نه خم ابرو نه مو نه طره گیسو

نباشد حسنی در هر رو به جز برده ز صادق بو

شوند مست گلشن و بستان گل و قمری هزار دستان

محی و جمع این مستان ز آن مه روی کردستان

قربانت شوم تا کی این گونه بنالم از این درد عشق

دست به زانو خاک به سر دائما با آه سرد

مرحمت کن درمانده ام قاصد درد دلم را می گوید

تمنای پابوسی ات را دارم من به دنبال تو خیلی گشته ام

همان روز اول بود که فهمیدم من باید دیوانه باشم

عاشق تو از نوع مجنون باشم و دائما در پی ات بگردم