Sahar

نه سازی بود، نه سرود

ستاره های آسمون

می خوندن نامهربون

نمی ذاشتی پرش وا شه

بشه دور از تو بی نشون

شب بود

از اون شب های پر تب بود

که شکوه، شکوه بر لب بود

امان از این جدایی

از این دیر آشنایی

تو اما بی خبر اومدی

از عمق راه شب اومدی

به این آشفته دل سرزدی

پر از نوری، سحر اومدی

شبم رو رنگ صبحت کن

تنم رو غرق آرامش

بذار آروم شه این خسته دل

بشم محو خیال خوشت

بشم محو خیال خوشت

بشم محو خیال خوشت

شب بود

از اون شب های پر تب بود

که شکوه، شکوه بر لب بود

امان از این جدایی

شب بود